Εθνική Επέτειος 25ης Μαρτίου 

«Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος… Η Πατρίς μας προσκαλεί».

(Αλέξανδρος Υψηλάντης – 24 Φεβρουαρίου 1821 – Γενικό στρατόπεδο Ιασίου)

Στην αρχή ήταν μια χούφτα αγωνιστές. Κουρελήδες τους έλεγαν και τους απαξίωναν. Κουβαλούσαν όμως μέσα τους την άσβεστη φλόγα του αγώνα για την πολυπόθητη λευτεριά. Κι αυτή ζέσταινε και τις καρδιές και τα κορμιά τους. Αλύγιστοι, ανυπότακτοι, ανένδοτοι. Ξεκίνησαν λίγοι, αλλά σύντομα το ρυάκι έγινε χείμαρρος και ποταμός που κατέκλυσε στεριά και θάλασσα. Επανάσταση. Η άρχουσα τάξη της Ευρώπης υπό την σιδερένια καθοδήγηση της Ιεράς Συμμαχίας, ανατρίχιαζε και μόνο στην ιδέα. Ρέμπελους τους αποκαλούσε και φρόντισε να δώσει διαπιστευτήρια καλής θέλησης και συνεργασίας στον Σουλτάνο.

Η εξέγερση του 1821 δεν στράφηκε μόνο κατά του Οθωμανού κατακτητή, αλλά και κατά των ντόπιων συνεργατών της Πύλης, κοτζαμπάσηδων και προκρίτων. Υπήρξε γνήσιος λαϊκός ξεσηκωμός για λευτεριά, ανεξαρτησία και ισονομία, στα πρότυπα της Γαλλικής Επανάστασης. Ο χαρακτήρας της Ελληνικής Εθνεγερσίας ήταν εθνικοαπελευθερωτικός, είχε σκοπό τη δημιουργία εθνικής εστίας ανεξάρτητου κράτους με την απελευθέρωση του υπόδουλου ελληνικού γένους, αλλά και κοινωνικός για τη διασφάλιση κοινωνικής Δικαιοσύνης και τη κατάκτηση φιλελεύθερου και δημοκρατικού βίου.

Είναι πλέον γνωστό και αποδεκτό ότι η Επανάσταση ξεκίνησε στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη και τους Ιερολοχίτες του, στις 24 Φεβρουαρίου του 1821. Μόλις το 1838, μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους και με σχετικό διάταγμα του Όθωνα, για συμβολικούς κυρίως λόγους, καθιερώθηκε η έναρξη της Παλιγγενεσίας να εορτάζεται και να τιμάται κάθε 25 Μαρτίου, ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Έτσι, η επέτειος αποκτά διττή σημασία και αξία, τόσο εθνική όσο και θρησκευτική

Πέραν όμως του συμβολισμού, ιδιαίτερη σημασία έχει η ορθή και πλήρης ανάγνωση του μηνύματος της επετείου. Γιατί η παρακαταθήκη των αγωνιστών του ’21 δεν περιορίζεται στην απόκτηση, για πρώτη φορά στην Ιστορία, ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Το επαναστατικό μήνυμα δεν τελειώνει με την χάραξη των πρώτων εθνικών συνόρων και την αναγνώριση από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Αυτό που πρέπει να μεταφέρεται από γενιά σε γενιά σαν ιερός όρκος, είναι η αδάμαστη και ακαταπόνητη θέληση τους για αντίσταση. Αντίσταση κατά του καταπιεστή, του εκμεταλλευτή, του κατακτητή, χωρίς να υπολογίζονται κόποι και θυσίες.

Εκείνοι δεν έσκυψαν το κεφάλι και όρθωσαν περήφανα το ανάστημα τους, περιφρονώντας δισταγμούς, αμφιβολίες, δελεαστικές προτάσεις.

Ασυμβίβαστοι μέχρι τέλους. Γι’ αυτό και νικητές.

Με εκτίμηση

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Γεώργιος Βαρυθυμιάδης

Η Γενική Γραμματέας Αθηνά Σωτηριάδου