Γιάννης Σηφάκης:  Οι φορείς των αγροτών ( ΣΕΑΣ, Αγροτικοί σύλλογοι) να διεκδικήσουν για το καλό συμπύρηνο ροδάκινο 35 λεπτά το κιλό  – Κανένας να μην προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το δάκτυλο του

Να συγκληθεί η διεπαγγελματική πυρηνόκαρπων και να συζητήσει το θέμα

Τα συνεταιριστικά εργοστάσια να δείξουν άλλη συμπεριφορά προς τους αγρότες μέλη τους

Κανένας παραγοντισμός δεν θα δώσει καμιά λύση, όπως δεν έδωσε επί δεκαετίες

Η κατάσταση, όπως έχει ξεκινήσει και φέτος στην απορρόφηση του συμπύρηνου ροδάκινου από την βιομηχανία, δεν προοιωνίζει θετικές εξελίξεις για τους παραγωγούς.

Οι μεταποιητικές επιχειρήσεις εκμεταλλεύονται την ανοργανωσιά των αγροτών και την ανύπαρκτη, ουσιαστικά, διαπραγματευτική δύναμη και διάθεση τους και ( με διάφορες δικαιολογίες κάθε χρόνο) επιδιώκουν και φέτος την καθήλωση των τιμών παραγωγού σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα ( 23 λεπτά στο χέρι του παραγωγού) κάτω του κόστους παραγωγής. Και αυτό την ίδια στιγμή που ήδη έχει καταστραφεί σημαντικό τμήμα της παραγωγής λόγω των καιρικών φαινομένων.

Το γεγονός αυτό οδηγεί μαθηματικά σε χειρότερη ποιότητα (καθόσον η ποιότητα έχει σχέση με την οικονομική δυνατότητα σωστής καλλιεργητικής φροντίδας αλλά και με την ψυχολογία που δημιουργεί στον αγρότη η δυσκολία επιβίωσης της οικογένειας του με δεδομένη την οικονομική του κατάσταση) και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται..

Η περίοπτη θέση της Ελληνικής μεταποίησης στον διεθνή ανταγωνισμό δεν συνάδει με την δημιουργία συνθηκών αβεβαιότητας και κακής ψυχολογίας στους παραγωγούς της πρώτης ύλης. Η τακτική αυτή είναι κοντόφθαλμη και υποθηκεύει και την θέση της μεταποίησης στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.

Ως ΣΥΡΙΖΑ ξεκινήσαμε την ίδρυση της διεπαγγελματικής πυρηνόκαρπων για να μπορεί μέσα σε αυτήν να γίνεται ουσιαστική συζήτηση και να επιτυγχάνονται οι καλύτερες αμοιβαία αποδεκτές λύσεις με στόχο την καλύτερη πορεία του προϊόντος διεθνώς αλλά και των όλων των συντελεστών της παραγωγής.

Οι αγρότες που αντιμετωπίζουν πρωτοφανείς συνθήκες ( μη παραλαβή προϊόντων επί σειρά ημερών, αυστηρός χαρακτηρισμός προϊόντων ως δεύτερης διαλογής, να οδηγείται σε χυμό προϊόν που μπορούσε να αποτελέσει πρώτη ύλη για κονσέρβα κλπ) οφείλουν να αντιδράσουν.

Μέσα από τους θεσμοθετημένους φορείς τους ( ΣΕΑΣ, αγροτικοί σύλλογοι) να διεκδικήσουν τιμή 35 λεπτά το κιλό για το καλό προϊόν και διαβαθμισμένα για την κατώτερη ποιότητα για να μπορέσουν να μείνουν σε αυτό το επάγγελμα. Καθαρά και δυναμικά.

Να συγκληθεί άμεσα η διεπαγγελματική για να συζητηθεί το θέμα μεταξύ όλων των παραγόντων της αγοράς.

Που είναι τα συνεταιριστικά εργοστάσια; Ποια η διαφορά τους από τα ιδιωτικά σε σχέση με την συμπεριφορά τους απέναντι στους αγρότες; Τι έχει να πει η Ένωση Γιαννιτσών για όλα αυτά;

Δεν πάει άλλο η παθητικότητα, η αδράνεια, η υποταγή σε μικροεξυπηρετήσεις και η μη εκπροσώπηση των συμφερόντων των αγροτών, ειδικά όταν βρίσκονται στο όριο του βιοπορισμού.

Ούτε η μεμψιμοιρία, η γκρίνια,  η απογοήτευση, ο αποπροσανατολισμός ότι θα έλθει ο Υπουργός ή ο άλφα ή ο βήτα παράγοντας να λύσει ( ως δια μαγείας) το πρόβλημα που άπτεται συγκεκριμένης εμπορικής συναλλαγής.

Καμιά δικαιολογία δεν χωρά, δεν χρειάζεται να ανακαλύψουν ξανά την Αμερική!!! Ούτε κανένας να προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλο του.

Οργάνωση και αγώνας τώρα!!

Δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου, 2019