Το χρέος, το έλειμμα, η ύφεση, τα επιτόκια δανεισμού, οι οικονομικοί δείκτες είναι μερικά από τα πιο φλέγοντα ζητήματα με τα οποία καταπιάνονται καθημερινά οι κάθε λογής ειδικοί από μεγάλους οικονομικούς αναλυτές διεθνών οίκων μέχρι τους παντός επί στητού τηλε-παντογνώστες. Εξαίρεση δεν αποτελούν και γνωστοί εθνοσωτήρες δεκαετιών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που αφού μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση, τώρα θα επιχειρήσουν τάχα να μας σώσουν με την παλιά καλή συνταγή σε μια πιο ακραία μορφή λόγω της ''κακής διεθνούς οικονομικής συγκυρίας''. Από την άλλη όμως υπάρχει η ανεργία, η διάλυση κάθε εργασιακού κεκτημένου δεκαετιών, η ανασφάλεια, η περιβαλλοντική κρίση... πράγματα για τα οποία κανείς δεν ενδιαφέρεται αφού το ζητούμενο είναι ένα; Η ''παλινόρθωση'' ενός συστήματος που βασίζεται στην βαθιά εκμετάλλευση κάθε ζώσας δύναμης για να ξαναμπούμε σε έναν φαύλο κύκλο ''παχιών-ισχνών αγελάδων'' που από τη μία τα κέρδη αφεντικών, τοκογλύφων και λοιπών παρατρεχάμενων θα αυξάνονται ενώ εργαζόμενοι και νεολαία θα εισπράττουν αυτό που απολάμβαναν εδώ και χρόνια: λιτότητα-ανεργία-τρομοκρατία. Έτσι προκύπτει το ερώτημα: Ποια πολιτική πρόταση θα δώσει διέξοδο από την κρίση εις όφελος των πληττόμενων εως σήμερα κομματιών της κοινωνίας; Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι πολιτικές του Μνημονίου και του ξεπουλήματος κάθε περιουσίας του δημοσίου στα ντόπια και ξένα αρπακτικά δεν καταφέρνει από τη μία να πείσει αυτούς που παράγουν τον πραγματικό πλούτο και από την άλλη να επιτύχει την πολυπόθητη για κάποιους ''δημοσιονομική σύγκλιση''. Σε αυτήν την ζοφερή κατάσταση είναι ανγκαιότητα να υπάρξει μια πολιτική πρόταση που θα έρχεται κόντρα στην κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική κατεδάφιση που συντελείται από Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, απέναντι στον κάθε καλοθελητή που θα μπορούσε να συμμετέχει σε μια οικουμενική κυβέρνηση που έχει ανάγκη?? ο τόπος. Χωρίς να μπαίνει σε λογικές διαχείρισης μιας κακοκουρδισμένης μηχανής, αφού το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η κακοδιαχείριση αλλά η μηχανή. Με συσσωρευμένη εμπειρία ετών όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι τίποτα δεν κερδίζεται αλλά όλα κατακτιούνται και με ακλόνητη πίστη ότι αυτή η πολιτική πρέπει και μπορεί να ανατραπεί πλάι στους μαζικούς αγώνες που ξεπηδάνε κάθε μέρα, κόντρα στην κρατική, τηλεοπτική και εργοδοτική τρομοκρατία, η ρήξη και η ανυπακοή δεν μοιάζει να είναι ουτοπία αλλά πραγματική ανάγκη. Σχεδόν έναν χρόνο μετά τις μεγαλειώδεις απεργίες και διαδηλώσεις της 5ης Μαη συζητάμε τις προοπτικές του κινήματος και παρουσιάζουμε μια πολιτική πρόταση που πάει κόντρα στην μέχρι πρότινος κυρίαρχη αντίληψη του καπιταλισμού που μεσουρανεί και έχει μαζί του τον λαό. Για μια καλύτερη ζωή πέρα κι έξω από τα αδιέξοδα του σημερινού μεσαίωνα που θέλουν να δημιουργήσουν. ΜΑΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΙ…ΑΣ ΕΓΕΡΘΟΥΜΕ ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΜΑΗ 2011 - ΩΡΑ 7:00 μ.μ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ Εισηγητές: ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΙΣΤΗΣ (Συντονιστική επιτροπή ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.) ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΡΑΓΑΝΙΝΟΣ (Συντονιστική επιτροπή ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.)
Δημοσιεύτηκε στις 2 Μαΐου, 2011
