Είναι πια νόμος του κράτους. Η εθνική και επιτακτική ανάγκη για την κατάρτιση του Κτηματολογίου, «περνά» μέσα από τις τσέπες χιλιάδων πολιτών, καθίσταται άγριο φοροεισπρακτικό μέτρο.

Ενάμισι εκατομμύριο στρέμματα αγροτικής γης, κατά την ανάρτηση των δασικών χαρτών «έγιναν» δάση, καθώς χρησιμοποιήθηκαν οι αεροφωτογραφίες του 1945. Και παρά τη λανθασμένη αυτή συνθήκη- αντί να διορθωθεί το λάθος- νομοθετήθηκαν οι διαδικασίες «εξαγοράς» γης από τους ενδιαφερόμενους.

Η λέξη «εξαγορά» μπαίνει σε εισαγωγικά, καθώς δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για την εφαρμογή της έννοιας της, για εκτάσεις που άλλαξαν χρήση και έγιναν απο δασικές αγροτικές πριν από το 1975 ή και την περίοδο 1975-2007 (εκχερσώσεις), εκτάσεις που είναι ενταγμένες στο Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου (ΟΣΔΕ), ή και για εκτάσεις με τίτλους που ανάγονται και πριν απο το 1885.

Με τον νέο νόμο μειώθηκε το τίμημα εξαγοράς στο ¼ της αντικειμενικής αξίας, με την καταβολή του ποσού σε 100 μηνιαίες δόσεις των 30 ευρώ κατ’ ελάχιστον.

Το νέο αυτό «χαράτσι» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπολογίζεται οτι θα ξεπεράσει τα 250 εκατ. Ευρώ. Ποσόν που θα φύγει από τις τσέπες αγροτών και κτηνοτρόφων μέσα στους επόμενους μήνες.

Και με τη σημερινή οικονομική δυσπραγία, είναι άγνωστο το πόσοι θα κατορθώσουν να ανταποκριθούν στη νέα αυτή οικονομική υποχρέωση. Δεν είναι δυνατόν το κράτος να επιχειρεί οικονομική αφαίμαξη των πολιτών του, για να καλύψει τις υποχρεώσεις του. Αλλά το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, κατά πως φαίνεται, αποτελεί άριστο «μανδύα» για τέτοιου είδους αποφάσεις.

Θα αναγκαστούν να πληρώσουν αδρά οι πολίτες για την εξαγορά της γης τους, «της ιδιοκτησίας τους», για να αποκτήσουν τελικά το δικαίωμα χρήσης.

Δημοσιεύτηκε στις 18 Απριλίου, 2017