Στην Ελλάδα του μνημονίου βιώνουμε την πιο επιθετική πολιτική από τη μεταπολίτευση και μετά. Μέσα σε 5 χρόνια, οι κυβερνήσεις ΝΔ- ΠΑΣΟΚ με αιχμή του δόρατος το μνημόνιο και τις αποφάσεις της τρόικας ΕΕ- ΕΚΤ- ΔΝΤ και την αμέριστη συμπαράσταση του ΛΑΟΣ και της ΔΗΜΑΡ, έχουν περάσει μέτρα που έβρισκαν εμπόδια για πάνω απο 20 χρόνια. Πάρα όμως τις περιβόητες «θυσίες του ελληνικού λαού», τα μέτρα συνεχίζονται και μάλιστα για καιρό ακόμα. Μιλάμε για έναν διαρκή πόλεμο απέναντι στις ανάγκες των εργαζόμενων και της νεολαίας, που εγγυάται ένα και μόνο πράγμα: τη χειροτέρευση των όρων ζωής για το λαό, τη νέα φτώχια, την ανεργία. Σήμερα, άνεργοι είναι το 27,9% του πληθυσμού(στην πόλη μας 56%) και στη νεολαία το ποσοστό αυτό είναι 61,5%. Η περίοδος της κρίσης αξιοποιείται ως ευκαιρία από τις δυνάμεις του κεφαλαίου για τη δημιουργία με μόνιμο τρόπο μιας τεράστιας ζώνης ημιαπασχόλησης- ημιανεργίας ή αλλιώς «απασχολησιμότητας και εξωτερικής ευελιξίας». Δεν μιλάμε μόνο για τους χιλιάδες νέους που δεν κατάφεραν καν να ξεκινήσουν δουλειά, τους δεκάδες χιλιάδες απολυμένους επιχειρήσεων που κλείνουν και όσους απολύονται καθημερινά από κερδοφόρες επιχειρήσεις! Η ανεργία δεν έχει μόνο μια μορφή. Η δουλειά με το κομμάτι έχει την τιμητική της. Η ανασφάλιστη εργασία είναι σχεδόν νόμος. Οι ολιγόμηνες συμβάσεις είναι πλέον κανόνας. Σε αυτό το ρημαγμένο κοινωνικό τοπίο, τα υπολείμματα του όποιου «κοινωνικού κράτους» καταρρέουν ραγδαία. Τα κόμιστρα των συγκοινωνιών ακριβαίνουν, η φορολογία στα είδη βασικής ανάγκης αυξάνεται, μπαίνει «εισιτήριο» στα δημόσια νοσοκομεία. Χωρίς να φτάνουν αυτά, έχουμε και την πληρωμή κάτω του βασικού μισθού για νέους και μακροχρόνια άνεργους. Η μαθητεία και η δουλειά των ανήλικων νομιμοποιείται. Μας καλούν να «εκπαιδευτούμε» σε ένα μοντέλο μισοδουλειάς- μισοανεργίας, να ρίξουμε τις απαιτήσεις μας, να μοιραστούμε τη φτώχεια. Μέσα σε όλα αυτά, τα περιβόητα «μνημόνια» μειώνουν στο μισό τις δαπάνες για τους ανέργους(περικοπή των επιδομάτων ανεργίας διαμέσου της σύνδεσής τους με υποτιθέμενα «κοινωνικά κριτήρια», που σημαίνει ότι ακόμη λιγότεροι θα δικαιούνται τη λήψη τους), ενώ ταυτόχρονα κάθε δύο μήνες εμφανίζεται μια νέα διάταξη που πριμοδοτεί το κεφάλαιο, με πληρωμή από τον ΟΑΕΔ των εργατικών ασφαλιστικών εισφορών, τμημάτων των μισθών κ.ο.κ. Για την ανεργία δεν φταίνε ούτε οι άνεργοι, ούτε οι εργαζόμενοι! Ούτε οι παλιοί, ούτε οι νέοι! Ούτε οι Έλληνες ούτε οι ξένοι! Η ανεργία αποτελεί δομικό στοιχείο του καπιταλισμού, της εκμετάλλευσης. Υπάρχει για να ρίχνει τα μεροκάματα των ήδη εργαζόμενων. Δεν είμαστε «τεμπέληδες» και «αντιπαραγωγικοί», όπως τόσα χρόνια μας λένε. Παράγουμε καθημερινά τον πλούτο που οι επιχειρηματίες σφετερίζονται. Γι'αυτό και σας καλούμε όλους, άνεργους και επισφαλώς εργαζόμενους, να βρεθούμε και να συζητήσουμε όχι μόνο για τις αιτίες της κρίσης και της ανεργίας αλλά και να προσπαθήσουμε να βρούμε ένα κοινό τρόπο οργανωμένης απάντησης και δράσης. Να συζητήσουμε για τα αιτήματά μας και τις μορφές οργάνωσης και αγώνα σε ολόκληρη την περιοχή, στα σωματεία και στις συλλογικότητες του τόπου μας. Να συμμετέχουμε στους αγωνες των εργαζόμενων και τις νεολαίας όχι σαν μία «διαφορετική φωνή» αλλά σαν κομμάτι της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας. ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΗ, 18:00 ΕΡΓΑΤΙΚΌ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ Κανένας μόνος του στην κρίση! Όλοι μαζί μπορούμε! Πρωτοβουλία για τη δημιουργία Επιτροπής Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζόμενων
Δημοσιεύτηκε στις 17 Οκτωβρίου, 2013
